భారత రాజకీయాల్లో సంక్షేమ పథకాల నిర్వచనం ప్రమాదకరంగా మారుతోంది. గతంలో మౌలిక వసతులు, విద్య, వైద్యం వంటి రంగాల్లో పెట్టుబడులు పెట్టడం ద్వారా ప్రజల జీవన ప్రమాణాలు పెంచాలని చూసేవారు. కానీ ఇప్పుడు, ఎన్నికల షెడ్యూల్ వెలువడటానికి ముందే ఓటు బ్యాంకు లక్ష్యంగా నేరుగా నగదు బదిలీ చేయడం ఒక కొత్త రాజకీయ అస్త్రంగా మారింది. బీహార్ నుండి తమిళనాడు వరకు, పార్టీ ఏదైనా వ్యూహం మాత్రం ఒక్కటే—ప్రభుత్వ ఖజానాను రాజకీయ ప్రయోజనాల కోసం వాడుకోవడం. ఇది పరోక్షంగా ప్రజాధనంతో ఓట్లను అధికారికంగా కొనుగోలు చేయడమే తప్ప మరొకటి కాదు.
ఓట్లు కొనుగోలు చేస్తున్న అధికార పార్టీలు
ప్రజాధనాన్ని ఇలా పంపిణీ చేయడాన్ని అడ్డుకోవడంలో మన రాజ్యాంగపరమైన వ్యవస్థలు కొంతవరకు నిస్సహాయంగా కనిపిస్తున్నాయి. ఒక పథకం పేరుతో ప్రభుత్వం నగదు జమ చేసినప్పుడు, దానిని సంక్షేమంగా పరిగణించాలా లేక ఎన్నికల తాయిలంగా చూడాలా అనే విషయంలో న్యాయపరమైన చిక్కులు ఉన్నాయి. ఎన్నికల సంఘం కోడ్ అమలులోకి రాకముందే ఈ ప్రక్రియ పూర్తి చేయడం ద్వారా రాజకీయ పార్టీలు నిబంధనల నుండి తప్పించుకుంటున్నాయి. ఫలితంగా, పాలక పక్షానికి ఉన్న ఖజానా అధికారం ప్రతిపక్షాలకు లేని ఒక అసమానమైన ప్రయోజనాన్ని కల్పిస్తోంది.
ఆర్థిక పతనం వైపు అడుగులు
ఈ ధోరణి వల్ల దీర్ఘకాలంలో రాష్ట్రాల, దేశ ఆర్థిక వ్యవస్థ కుంగిపోయే ప్రమాదం ఉంది. అభివృద్ధి పనులకు, ఉపాధి కల్పనకు వెచ్చించాల్సిన నిధులను ఇలా తక్షణ రాజకీయ లాభం కోసం పంపిణీ చేయడం వల్ల మూలధన వ్యయం తగ్గుతుంది. అప్పులు చేసి మరీ ఉచితాలు పంచడం వల్ల భవిష్యత్తు తరాలపై పెను భారం పడుతోంది. ఒక్కసారి ఒక పార్టీ ఈ బాట పడితే, మిగిలిన పార్టీలు కూడా అంతకంటే ఎక్కువ ఇస్తామని హామీ ఇవ్వక తప్పని పరిస్థితి ఏర్పడింది. ఇది ఒక విషవలయంలా మారి, ప్రజాస్వామ్య నాణ్యతను దెబ్బతీస్తోంది.
బతుకులు మార్చే పాలన కావాలి
నిజమైన పాలన అంటే కేవలం ప్రజల అకౌంట్లలో డబ్బులు వేయడం కాదు. వారి ఆదాయ వనరులను పెంచడం, నాణ్యమైన జీవనాన్ని అందించడం. నగదు పంపిణీ తాత్కాలిక ఉపశమనం కలిగించవచ్చు కానీ, అది దారిద్య్రాన్ని శాశ్వతంగా నిర్మూలించలేదు. ప్రజల్లో కూడా మార్పు రావాలి—తమ పన్నుల రూపంలో వచ్చిన సొమ్మునే తమకు తిరిగి ఇస్తూ భవిష్యత్తును తాకట్టు పెడుతున్నారని గుర్తించాలి. రాజకీయ పార్టీలు బాధ్యతాయుతమైన సంక్షేమం వైపు మళ్ళినప్పుడే, పాలన అంటే బతుకులు మార్చడం అనే అసలు ఉద్దేశం నెరవేరుతుంది. కానీ రాజకీయ అధికారమే లక్ష్యంగా సాగుతున్న రాజకీయ పార్టీలకు ఇది పట్టడం లేదు.
